Kalkulator pločica

Kako se računa broj pločica

površina pločice = (širina + fuga) × (visina + fuga) ÷ 10.000 · površina sa otpadom = površina × (1 + otpad ÷ 100) · pločice = površina ÷ površina pločice (zaokruženo naviše) · kutije = pločice ÷ komada po kutiji (zaokruženo naviše)

Prvo se računa koliko kvadrata zauzima jedna položena pločica. Format se unosi u centimetrima, pa se širina i visina pomnože i podele sa 10.000 da se dobiju kvadratni metri. Ako uneseš i širinu fuge, ona se dodaje na obe stranice, jer položena pločica zauzima svoju veličinu plus jednu fugu.

Zatim se površina koju oblažeš podeli tom brojkom i zaokruži naviše — pola pločice se ne kupuje. Ako ti prvo treba sama površina poda ili zida, izračunaj je u kalkulatoru kvadrature i unesi je ovde u režimu „Znam površinu“.

Na kraju se ista računica ponovi na površinu uvećanu za otpad, pa se taj broj podeli brojem pločica u kutiji i opet zaokruži naviše. Zato rezultat pokazuje dva broja: koliko pločica pokriva samu površinu i koliko ih stvarno kupuješ kad se sve složi u pune kutije.

Kako izmeriti i šta se oduzima

Za pod unesi dužinu i širinu prostorije, a za zidove dužinu, širinu i visinu do koje se postavljaju pločice — često to nije puna visina sobe nego, recimo, 1,2 m iza sudopere. Ako oblažeš samo uzak pojas niži od pola metra, pređi na režim „Znam površinu“ i unesi kvadraturu direktno.

U režimu za zidove otvori (vrata i prozori) se oduzimaju, a u režimu za pod odbici su sve ono što ostaje neobloženo: kada, tuš-kada, kuhinjski elementi, tuš-kabina ili niša. Svaki odbitak ima širinu, visinu i količinu, pa se oduzima u punoj površini.

Puna površina znači da se ne računa da ćeš pločicu odrezanu oko kade iskoristiti negde drugde. To je namerno konzervativno: sitni ostaci se u praksi retko uklope, a bolje je da ti ostane koja pločica nego da ti nedostane pola reda.

Ako oblažeš više istih prostorija, unesi mere jedne i njihov broj — odbici se unose po jednoj prostoriji i množe se istim brojem.

Otpad: ravno, dijagonalno i uzorak

Otpad pokriva sečenje po ivicama, lom pri transportu i postavljanju i pločice koje ne prođu kontrolu boje. Kalkulator polazi od 10%, a dugmad iznad polja samo popunjavaju to isto polje — vrednost ostaje slobodna za izmenu.

Ravno postavljanje obično se planira sa 10%, dijagonalno sa 15%, a složeniji uzorak (riblja kost, cigla sa pomakom, kombinacija formata) sa 20%. Dijagonala traži više jer se svaka ivica seče pod uglom, pa od odsečenog dela retko ostane komad koji se može ponovo upotrebiti.

Ovo su konvencije za planiranje kupovine, a ne standard ni propis. Kod male prostorije sa puno uglova stavi više, kod velikog pravilnog poda sa dobrim majstorom može i manje. Otpad se dodaje na površinu pre nego što se računaju pločice i kutije.

Primer: kupatilo 2,4 × 1,8 m

Pod kupatila 2,4 × 1,8 m je 4,32 m². Sa pločicom 30 × 60 cm i fugom od 3 mm jedna položena pločica zauzima (30,3 × 60,3) ÷ 10.000 = 0,182709 m². Za samu površinu to je 4,32 ÷ 0,182709 = 23,64, dakle 24 pločice.

Sa otpadom od 10% površina je 4,752 m², što je 27 pločica. Ako u kutiji ide 8 komada, treba 4 kutije, odnosno 32 pločice — 8 komada ostaje kao rezerva. Ako kutija košta 3.300 dinara, materijal je 13.200 dinara; cene se razlikuju po dobavljaču, pa unesi svoju.

Ista prostorija bez fuge: pločica zauzima tačno 0,18 m², pa je sirovi broj 4,32 ÷ 0,18 = 24,00. Fuga je pomerila broj sa 24 na 23,64, ali broj kutija je ostao isti — 4. To je pravilo koje se često ponavlja: fuga menja sirovu brojku, a retko menja koliko kutija nosiš kući.

Lepak i fug-masa se ovde namerno ne računaju. Potrošnja piše na vreći i zavisi od zupca gletarice, ravnosti podloge i formata pločice, pa bi svaki broj koji bismo naveli bio pogađanje. Uzmi podatak sa ambalaže proizvoda koji kupuješ i pomnoži ga svojom kvadraturom.